شهید رجب بیگی: از یک سو باید بمانیم که شهید آینده شویم و از دیگر سو باید شهید شویم تا آینده بماند . هم باید امروز شهید شویم تا فردا بماند و هم باید بمانیم تا فردا شهید نشود. عجب دردی، چه می شد امروز شهید می شدیم .

شهید فضل الله خودسیانی: الهی اگر طاعت بسی ندارم در دوجهان جز توکسی ندارم.خدایا فضل ترا گران نیست و شکر تورا زبان نیست.خدایا مگو چه آورده ام که درد و دوا نشوم و مپرس چه کرده ام که رسوا نشوم

شهید جعفر جعفری: چشم بصیرت را بگشا، به اطراف نظر کن، به جهان بیندیش، چه می بینی ؟ .... تو بزرگتر از آنی که فکر کنی، کل زمین و آسمان وکرات وکهکشان ها برای توست، پس به قیامت نظر کن.

شهید محمد مهاجری: خدایا : سرودمان را شنیدی ، انالله و اناالیه راجعون . خدایا : آوایمان را شنیدی، لاالله الاالله. پروردگارا، کتابمان قرآن، پیمانمان ایمان، جرممان قیام، راهمان اسلام، پیشوایمان امام، سلاحمان وحدت.

شهید ابن یامین جهاندار: خدا یا چه بگویم از آن بسیجی کم سن و سال با این که خاک سر و رویش را پوشانده و خستگی و بی خوابی در چهره اش نمایان می باشد، می بینی در حال عبادت است و از خدا می خواهد ک به درگاه د و .

شهید سید منصور بیاتیان: اگر کشته شدم مرا غسل ندهید، چون ننگ است کسی که معلمش، حسین (علیه السلام) را غسل نداده اند خودش را غسل دهند.

شهید حسن خاکسار: آنان که رفتند کار حسینی کردند و آنان که ماندند باید کاری زینبی بکنند وگرنه یزیدیند .

شهید ناصر دشتی پور: اضطراب و نگرانی از آینده و تاثر و افسوس بر گذشته از جمله موانعی هستند که اگر در روح کسی نفوذ نماید عزم و تصمیمش را در هم می شکند و او را خود باخته و مرعوب می سازد..

شهید محمد سبزی: خدایا: من شمعم، می سوزم تا راه را روشن کنم، تنها از تو می خواهم که وجود مرا تباه نکنی و اجازه دهی تا آخر بسوزم و خاکستری از وجودم باقی بماند ....

شهید ابن یامین جهاندار: خدا یا چه بگویم از آن بسیجی کم سن و سال با این که خاک سر و رویش را پوشانده و خستگی و بی خوابیا به درگاه خودش قبول کندود لبیک گفته و توسط از خدا بی خبران عراقی به شهادت می رسد .

شهید مهدی شریعتی: شما ای ملت قهرمان و ای ملت امام تذکر که هر مکتبی و هر امتحانی و آزمایشی نهایتاً کارنامه ای دارد و معیارهایی که صادق از کاذب بشناسد و مکتب ما مسلمین نیز چنین است. مکتبمان اسلام عزیز و دروسشت. اما امتحان بسی مشکل است و جهاد با نفس و قتال با کفر و نفاق است.

شهید محمد سبزی: خدایا: من شمعم، می سوزم تا راه را روشن کنم، تنها از تو می خواهم که وجود مرا تباه نکنی و اجازه دهی تا آخر بسوزم و خاکستری از وجودم باقی بماند ....

اوقات شرعی
سلاح‌‌های ٨ سال جنگ تحمیلی از «تاو» تا «هاگ»
صفحه اصلی > تاريخ دفاع مقدس > مقالات و تحلیل ها > سلاح‌‌های ٨ سال جنگ تحمیلی از «تاو» تا «هاگ» 
 
محمدحسن نجمی
 
سال‌ ١٣٦٤ بود؛ سال‌های میانی جنگ. ایرانیان در حال دفاع برابر متجاوزبه‌خاکشان بودند؛ دشمن هم با انبارهای پر از سلاح و با خیال راحت ادامه می‌داد. از فروردین‌ماه همان سال بود که حملات هوایی‌ عراق، شدیدتر شده ‌بود. دشمن قصد داشت با حمله به تأسیسات نفتی ایران، سیستم انتقال نفت را فلج کند. هدف از آن‌ هم معلوم بود؛ اخلال در صادرات نفت و کاهش درآمد نفتی ایران. جزیره خارک، خاک غریب ایران در میان خلیج‌فارس، چندین‌بار هدف حملات عراق قرار گرفت. سیاست‌مداران جنگ مشغول کار بودند تا بلکه راهی برای خروج از این اوضاع پیدا کنند؛ البته بیشتر با تلاش برای یافتن سلاح موردنیاز در بازارهای سیاه؛ سلاح‌هایی که می‌توانست متجاوز را تأدیب کند. سلاح‌های موردنیاز، بیشتر که نه، همه‌شان ساخت کشوری بود که از همان سال‌های اول پیروزی انقلاب اسلامی، خرجش با ایران جدا شده بود؛ آمریکا. موشک‌های ضدتانک «تاو»، موشک‌های ضدهوایی «هاگ»، «لامپ رادار»، موشک‌های «هارپون»، «فونیکس» و... .
١٣٦٥؛ سفری که فاش شد
١٢ آبان‌ماه ١٣٦٥ بود؛ روزنامه «الشراع» در بیروت با انتشار خبری کاخ سفید را در واشنگتن لرزاند؛ مشاور امنیت ملی ریگان، رئیس‌جمهوری آمریکا چند ماه قبل به ایران سفر کرده بود تا در تهران سلاح بفروشد و در ازای آن از ایران برای آزادی گروگان‌های در دست گروه‌های لبنانی کمک بگیرد. براساس روایتی که «نیویورک‌تایمز» در این مورد منتشر کرده است، سلاح‌های مدنظر در هشت نوبت و از مرداد ١٣٦٤ تا آبان ١٣٦٥ یعنی چندروز پیش از افشای ماجرای مک‌فارلین به ایران منتقل شده‌اند. این سفر و حواشی آن، دیگر پنهان نبود. هرچند «مک‌فارلین» و هیأت همراهش برای اولین و آخرین‌بار در چهارم خرداد ماه ١٣٦٥ به تهران آمدند، اما ورود سلاح‌های آمریکایی موردنیاز ایران، نزدیک یک‌ سال بود که جریان داشت. «هاشمی‌رفسنجانی» در خاطرات سال ١٣٦٤ از تحویل سلاح‌های آمریکایی به ایران می‌نویسد. او در روزنوشت پنجشنبه ٣١ اردیبهشت ١٣٦٤ می‌نویسد: «آقازاده (معاون نخست‌وزیر در امور اجرائی) آمد و گزارشی از رسیدن تعدادی موشک تاو و پیغامی از آمریکا در مورد تحویل بعضی از نیازهای مهم جنگی در مقابل کم‌کردن فشار انقلابیون لبنان بر آمریکا و آزادی گروگان‌های آمریکا ارائه داد». دوشنبه ١٨ مرداد همان سال هم در خاطرات هاشمی این‌گونه روایت شده: «آقازاده به منزل ما آمد و اطلاع داد که آلمانی‌ها چند عدد لامپ رادار هاگ به ما فروخته‌اند که فوق‌العاده موردنیاز است و قیمت آن حتی از قیمت فروش قبل از انقلاب ارزان‌تر است... . قرار است موشک رولاند هم بفروشند... . فرداشب هواپیمای حامل ٥٠٠ موشک تاو وارد می‌شود».
١٣٨٢؛ هاشمی از مک‌فارلین می‌گوید
سال ١٣٨٢ بود؛ ١٧ سال پس از افشای ماجرای مک‌فارلین. «هاشمی‌رفسنجانی» در مصاحبه با روزنامه همشهری از نیاز مبرم آن سال‌های ایران به آن سلاح‌ها صحبت می‌کند: «همکاری‌های آمریکا با ما در آن مقطع هم بسیار محدود بود. در حدی که اگر ما در لبنان کمک می‌کردیم و یک گروگان آزاد می‌شد، آمریکا هم به ما تعدادی موشک تاو می‌داد که برای ما مفید بود... . در فاو هم گرفتن تعدادی از این موشک‌ها مؤثر بود. موشک‌های ضدهوایی هاگ بسیار مهم بودند». او سال ١٣٨٣ هم در مصاحبه دیگری، در مورد نیازهای ایران در طول جنگ گفته که «F١٤‌های ما چیزهایی می‌خواستند که غیراز آمریکایی‌ها کسی نداشت یا موشک‌های ضد زره تاو را در جنگ خیلی نیاز داشتیم. تانک‌های عراقی مثل T٧٢ تا آستانه قرارگاه‌های ما می‌آمدند و ضدزره‌های ما تأثیری روی آنها نداشت. رادارهای ما از کار افتاده بودند. چون چند قطعه مهم مثل لامپ‌ها دارند که اگر نباشند، رادارها کور می‌شوند. موشک‌های ضدهوایی هاگ برای ما در تهران، خارک و جبهه‌ها حیاتی بود. هروقت عملیات می‌کردیم، باید فضا را حفظ می‌کردیم. موشک‌های هارپون را در دریا نیاز داشتیم که غیر از آمریکا کسی نداشت».
١٣٦٤؛ تأثیر بر  فاو
در هر شکل ورود اسلحه‌ها، کفه جنگ را به سمت ایران سنگین می‌کند؛ چراکه اغلب سیستم پدافند آن زمان که از خریدهای رژیم شاه بود، آمریکایی بودند. «هاشمی» در مصاحبه‌ای که سال ١٣٨٦ انجام داد، اهمیت زیادی برای خرید موشک‌ها و... قائل است. او می‌گوید: «مدیریت مسئله مک‌فارلین که نتیجه آن تأمین بخشی از نیازهای بسیار ضروری از قبیل موشک‌های تاو و موشک‌های هاگ و لامپ‌های رادارها و... بود که کمبود آنها خیلی از تجهیزات جنگ را از کار انداخته بود و گاهی لامپ رادارهای موشک‌های هاگ را برای فعال‌کردن آن در نقطه حساس از تهران به جبهه یا خارک می‌بردند و تأثیر زیادی در عملیات والفجر ٨ و عبور از اروند داشتند. البته این جریان با همدلی سران قوا و حاج احمد آقا و موافقت امام(ره) انجام شد». عملیات والفجر ٨ که نتیجه آن فتح فاو بود، دنیا را به لرزه درآورد؛ چراکه ایران برای تعقیب دشمن و تادیب آن وارد خاک عراق شد. این عملیات در بهمن‌ماه ١٣٦٤ آغاز شد و ٢٩ فروردین ١٣٦٥ با پیروزی نهایی ایران خاتمه یافت.
هرچند به قول هاشمی تأمین این سلاح‌ها در پیروزی ایران در «والفجر٨» تأثیر زیادی داشت، اما از تبعات فاش‌شدن ماجرای «مک‌فارلین» می‌توان به عملیات کربلای٤ اشاره کرد که دی‌ماه ١٣٦٥ انجام گرفت؛ عملیاتی که سردار «عبدالله عراقی»، جانشین فرمانده نیروی زمینی سپاه در مورد آن می‌گوید: «کربلای ٤ غمبارترین و سخت‌ترین عملیات دفاع مقدس بود که رزمندگان اسلام در آن مظلومانه به خاک و خون می‌افتادند، ولی همین عملیات نیز عملیاتی دیگر (کربلای٥) را پایه‌ریزی کرد که در آن پیروزی خوبی نصیب نیروهای سپاه اسلام شد». 
این توصیفات از آنجا بر تن این عملیات می‌نشیند که اطلاعات «کربلای ٤» پیش از آغاز لو رفته بود و در شب شروع عملیات، نیروهای دشمن به انتظار رزمندگان ایرانی نشسته بودند. آنجا بود که نقش آواکس‌های آمریکایی معلوم شد. افشای سفر مک‌فارلین و فروش سلاح به ایران باعث شد آمریکایی‌ها از طریق انتقال اطلاعات نظامی ایران به عراق، از ایران انتقام‌گیری کنند. این اطلاعات توسط پرواز هواپیماهای غول‌پیکر «آواکس» آمریکا بر فراز مناطق عملیاتی ایران ثبت و ضبط شد و تحرکات نظامیان ایرانی را به طرف عراقی مخابره کرد تا عراقی‌ها برای رویارویی با ایرانی‌ها در آمادگی کامل قرار بگیرند. پس از آن با کم‌شدن ذخایر موشک‌های ضدهوایی «هاگ»، عراق این جرئت را پیدا کرد تا دامنه حملات هوایی خود را گسترش دهد و سه بار تا شهر «نکا» در سواحل دریای خزر برود. متجاوزان در این سه نوبت حمله که دو بار در آذرماه ١٣٦٥ و یک‌بار در سال ١٣٦٧ رخ داد، نیروگاه «نکا» را موردهدف قرار دادند. به هر صورت پس از افشای ماجرای مک‌فارلین و فروش سلاح به ایران، هر دو کشور طرف معامله متضرر شدند؛ ایران بابت عدم دریافت ملزومات جنگی و آمریکا هم بابت دست‌به‌گریبان‌شدن با رسوایی «مک‌فارلین»؛ رسوایی بابت فاش‌شدن فرستادن پول به شورشیان نیکاراگوئه از محل فروش سلاح به ایران.
 
منبع: شرق
 

نقشه سایت

تمام حقوق مادی و معنوی این وبسایت به موزه انقلاب اسلامی و دفاع مقدس تعلق دارد.
.استفاده از منابع محتوایی با ذکر منبع مجاز است