شهید رجب بیگی: از یک سو باید بمانیم که شهید آینده شویم و از دیگر سو باید شهید شویم تا آینده بماند . هم باید امروز شهید شویم تا فردا بماند و هم باید بمانیم تا فردا شهید نشود. عجب دردی، چه می شد امروز شهید می شدیم .

شهید فضل الله خودسیانی: الهی اگر طاعت بسی ندارم در دوجهان جز توکسی ندارم.خدایا فضل ترا گران نیست و شکر تورا زبان نیست.خدایا مگو چه آورده ام که درد و دوا نشوم و مپرس چه کرده ام که رسوا نشوم

شهید جعفر جعفری: چشم بصیرت را بگشا، به اطراف نظر کن، به جهان بیندیش، چه می بینی ؟ .... تو بزرگتر از آنی که فکر کنی، کل زمین و آسمان وکرات وکهکشان ها برای توست، پس به قیامت نظر کن.

شهید محمد مهاجری: خدایا : سرودمان را شنیدی ، انالله و اناالیه راجعون . خدایا : آوایمان را شنیدی، لاالله الاالله. پروردگارا، کتابمان قرآن، پیمانمان ایمان، جرممان قیام، راهمان اسلام، پیشوایمان امام، سلاحمان وحدت.

شهید ابن یامین جهاندار: خدا یا چه بگویم از آن بسیجی کم سن و سال با این که خاک سر و رویش را پوشانده و خستگی و بی خوابی در چهره اش نمایان می باشد، می بینی در حال عبادت است و از خدا می خواهد ک به درگاه د و .

شهید سید منصور بیاتیان: اگر کشته شدم مرا غسل ندهید، چون ننگ است کسی که معلمش، حسین (علیه السلام) را غسل نداده اند خودش را غسل دهند.

شهید حسن خاکسار: آنان که رفتند کار حسینی کردند و آنان که ماندند باید کاری زینبی بکنند وگرنه یزیدیند .

شهید ناصر دشتی پور: اضطراب و نگرانی از آینده و تاثر و افسوس بر گذشته از جمله موانعی هستند که اگر در روح کسی نفوذ نماید عزم و تصمیمش را در هم می شکند و او را خود باخته و مرعوب می سازد..

شهید محمد سبزی: خدایا: من شمعم، می سوزم تا راه را روشن کنم، تنها از تو می خواهم که وجود مرا تباه نکنی و اجازه دهی تا آخر بسوزم و خاکستری از وجودم باقی بماند ....

شهید ابن یامین جهاندار: خدا یا چه بگویم از آن بسیجی کم سن و سال با این که خاک سر و رویش را پوشانده و خستگی و بی خوابیا به درگاه خودش قبول کندود لبیک گفته و توسط از خدا بی خبران عراقی به شهادت می رسد .

شهید مهدی شریعتی: شما ای ملت قهرمان و ای ملت امام تذکر که هر مکتبی و هر امتحانی و آزمایشی نهایتاً کارنامه ای دارد و معیارهایی که صادق از کاذب بشناسد و مکتب ما مسلمین نیز چنین است. مکتبمان اسلام عزیز و دروسشت. اما امتحان بسی مشکل است و جهاد با نفس و قتال با کفر و نفاق است.

شهید محمد سبزی: خدایا: من شمعم، می سوزم تا راه را روشن کنم، تنها از تو می خواهم که وجود مرا تباه نکنی و اجازه دهی تا آخر بسوزم و خاکستری از وجودم باقی بماند ....

اوقات شرعی
محمد گلريز

محمد گلریز كه نام اصلى وى، محمد على گلپایگانى است به سال 1325 در تهران متولد شد. پدرش كه از مداحان بزرگ و سرشناس اهل بیت (ع) تهران بود از صدایى بسیار رسا و جذاب برخوردار بود و برادرانش نیز از صدایى خوش و خوب برخوردار مى‏باشند، پس باید به جرأت اعتراف كرد كه صداى خوب در این خانواده موروثى است. استاد اولیه و مشوق وى، پدرش بود ولى كلا آواز و موسیقى را نزد برادرش اكبر گلپایگانى فراگرفت و از سال 1352 كار خود را در رادیو رسما آعاز كردو حدود سال 1353 در كلاس مرحوم ادیب خوانسارى و سرخوش به فراگیرى بیشتر در موسیقى پرداخت و همزمان با گروه شیدا هم همكارى مى‏كرد و اولین آهنگ وى كه در این گروه توسط فریدون شهبازیان به سرپرستى محمدرضا لطفى ضبط شد، از «شیدا» بود. پس از چندى در برنامه‏هاى «گلچین هفته» شركت كرد و حدود ده آهنگ در این سرى برنامه اجرا نمود. محمدعلى گلپایگانى، علت انتخال نام «گلریز» را براى خود این گونه بیان مى‏كند: «در زمانى كه در رادیو تازه شروع به همكارى نموده بودم، جهت ضبط آهنگى از «شیدا» به دیدار دكتر نورعلى‏خان برومند رفته بودم و در انجا غزلى از حافظ را در دستگاه شور، خواندم تا به گوشه «گلریز» رسیدم (گونه‏اى در دستگاه شور). استاد برومند به‏دلیل خشنودى از این اجرا پیشنهاد كرد تا نام هنرى خود را «گلریز» بگذارم و از آن پس با همین نام نزدیك به ده ترانه از عارف و شیدا و گروه شیدا در برنامه گلچین هفته اجرا كرده‏ام.» از سال 1358، پس از پیروزى انقلاب اسلامى اولین كار خود را به نام «سرود نیایش» از مرحوم رضاقلى ملكى، سپس سرود «این بانگ آزادى» با شعر حمید سبزوارى و آهنگ احمدعلى راغب را اجرا كرد. سپس سرودهاى «اى شهید مطهر»، «رفتند یاران»، «خجسته باد این پیروزى»، «اى شهیدان خدایى نامتان پاینده باد» را خواند همچنین آوازهایى را در برنامه «با محرمان خلوت انس» با موسیقى و بدون موسیقى به‏اجرا درآورد و آهنگ «دریغا» كه آهنگ آن از محمدعلى شكوهى و با شعرى از حمید سبزوارى ساخته شده بود، به مناسبت رحلت حضرت امام خمینى (ره) اجرا كرد. محمد گلریز حدود یك‏صد و ده آهنگ اجرا كرده كه آهنگ‏هاى آنرا، آهنگسازانى چون محمدعلى كیانى نژاد، محمدرضا لطفى، رضاقلى ملكى، احمدعلى راغب، محمدعلى شكوهى و... ساخته‏اند. وى معتقد است: «نخستین هدف موسیقى باید رسیدن به كمال و معنویت باشد. پدید آورندگان موسیقى باید ضمن بهره‏گیرى خوب از كلام، بیشترین هنر خود را در تلفیق موسیقى و كلام به خرج دهند تا بهره‏اى معنوى عاید شنوندگان گردد. نباید گذاشت موسیقى به وسیله‏اى براى وقت گذرانى و پر كردن اوقات فراغت تبدیل شود. به همین دلیل، به مسئولین صدا و سیما پیشنهاد مى‏كنم وقت مشخصى را براى پخش موسییقى سنتى و غیر سنتى در نظر گیرند و از پخش بدون برنامه موسیقى در بین برنامه‏ها اجتناب كنند.» محمد گلریز، در برنامه فرهنگى و هنرى و كارهاى خیریه، خود یكى از پیشگامان است، در كنسرتى كه در تالار رودكى (وحدت) به نفع زلزله‏زدگان گیلان برپا كرد فعالانه شركت نمود و در سال 1364 نیز از طریق وزارت ارشاد اسلامى تحت قراردادهاى فرهنگى هنرى بین ایران و كشورهاى جهان، همراه هنرمندانى چون: محمدعلى شكوهى، هادى منتظرى، داود یاسرى و تنى چند از هنرمندان دیگر به كشور ژاپن مسافرت و برنامه‏هاى موسیقى سنتى را اجرا كردند. محمدعلى گلپایگانى از سال 1349 به استخدام بانك صادرات ایران درآمد، ابتدا در اداره ماشین‏هاى الكترونیك سپس به اداره روابط عمومى منتقل و در آن اداره مشغول كار گردید. از برخورد محبت‏آمیزى كه این هنرمند با نگارنده در این اداره داشت، حس كردم كه انگار، وى سالها رشته روابط عمومى و علوم ارتباطات را طى كرده كه با ارباب رجوع این‏گونه مردمى روبرو مى‏گردد.


برگرفته از کتاب: مردان موسیقی سنتی و نوین ایران (جلد سوم)

نقشه سایت

تمام حقوق مادی و معنوی این وبسایت به موزه انقلاب اسلامی و دفاع مقدس تعلق دارد.
.استفاده از منابع محتوایی با ذکر منبع مجاز است