چهارشنبه ٠٢ اسفند ١٣٩٦
حفظ اسرار نظامي
سخنان امیرالمومنین پیرامون مراقبت از اطلات جنگ
خطبه 125
« مَا أَنْتُمْ بَوَثِيقَةٍ يُعْلَقُ بِهَا، وَلاَ زَوَافِرَ عِزٍ يُعْتَصَمُ إِلَيْهَا. لَبِئْس حُشَّاشُ نَارِ الْحَرْبِ أَنْتُمْ! أُفٍّ لَکُمْ! لَقَدْ لَقِيتُ مِنْکُمْ بَرْحاً، يَوْماً أُنَادِيکُمْ وَيَوْماً أُنَاجِيکُمْ، فَلاَ أحْرارُ صِدْقٍ عِنْدَ النِّدَاءِ، وَلاَ إِخْوَانُ ثِقَةٍ عِنْدَ النَّجَاءِ ».
شما نه چون حلقه‏اي استواريد که بتوان بدان درآويخت و بر جاي ماند، نه ياراني نيرومند که چنگ بدانان زد، و رخت به سايه‏شان توان کشاند. شما کجا آتش کارزار را توانيد افروخت؟ تفو بر شما! که از بس آزارتان سينه‏ام سوخت. روزي به آواز بلندتان خوانم و و روز ديگر در گوشتان سخن مي‏رانم. نه آزادگان راستينيد هنگام خواندنتان به آواز، نه برادران يک رنگ در نگهداري راز.
نامه 050
« أَلاَ وَإِنَّ لَکُمْ عِنْدِي أَلاَّ أَحْتَجِزَ دُونَکُمْ سِرّاً إِلاَّ فِي حَرْبٍ، وَلاَ أَطْوِيَ دُونَکُمْ أَمْراً إِلاَّ فِي حُکْمٍ ».
بدانيد حق شماست بر من که چيزي را از شما نپوشانم جز راز جنگ که از پوشاندن آن ناگذرانم، و کاري را جز در حکم شرع بي راي زدن با شما انجام ندهم.
قرآن
نهج البلاغه
صحيفه سجاديه
احادیث
کلام ولایت
پايان نامه
مقالات و تحلیل ها
گفتگو
آیت الله العظمی سید علی خامنه ای