به گزارش روابط عمومی و امور بینالملل موزه ملی انقلاب اسلامی و دفاع مقدس، این مراسم با حضور جمعی از جانبازان بصیر، خانوادههای آنان و مسئولان، فرصتی برای بازخوانی خاطرات سالهای ایثار و قدردانی از همراهی خانوادههایی بود که دشواریهای زندگی با جانبازان را سالها با صبوری پشت سر گذاشتهاند.
خاطرهای از عطر سیب در واپسین لحظات زندگی یک جانباز
یکی از بخشهای تأثیرگذار این شب خاطره، روایت خانم اسفندیاری، پرستاری با ۲۶ سال سابقه خدمت، از جانباز بصیر ۷۰ درصدی به نام حسینزاده بود. او با یادآوری صبوری این جانباز که به گفته وی، سالها به دلیل شرایط جسمی خود نشسته میخوابید، از روزی گفت که حال او بهشدت وخیم شده بود.
اسفندیاری روایت کرد نزدیک وقت نماز ظهر، بویی شیرین و عجیب، شبیه عطر سیب، در بخش بیمارستان پیچید و حاضران را متأثر کرد. او به اتاق حسینزاده رفت و با پیکر بیجان او روبهرو شد؛ خاطرهای که پس از سالها همچنان در ذهن این پرستار باقی مانده است.
خانوادههای ایثارگران؛ چراغ راه و تاریخسازان جامعه
در ادامه، آقای محسنی با تأکید بر جایگاه جانبازان و خانوادههای آنان، این افراد را نه صرفاً بخشی از تاریخ، بلکه تاریخسازانی دانست که با استمرار روحیه ایثار و حضور در عرصههای اجتماعی، همچنان میتوانند الهامبخش جامعه باشند. او بر ضرورت حفظ نقشآفرینی اجتماعی و همراهی با مردم در روزهای دشوار تأکید کرد.
عباسعلی رضایی، مدیرکل بنیاد شهید و امور ایثارگران تهران بزرگ، نیز با قدردانی از جانبازان بصیر و همسران آنان، صبر و همراهی خانوادهها را شایسته تکریم دانست و بر ضرورت خدمترسانی به خانوادههای شهدا و ایثارگران و تداوم فرهنگ ایثار و شهادت تأکید کرد.
دکتر خوشاقبال، معاون استاندار تهران، نیز فداکاری جانبازان در دوران دفاع مقدس و صبوری همسران و خانوادههای آنان را از عوامل حفظ عزت و سربلندی کشور برشمرد.
اجرای شعر و دکلمه از سوی جعفر خالدی، تجلیل از همسران و دختران جانبازان بصیر فعال در حوزه پرستاری و اجرای برنامههای هنری از دیگر بخشهای این مراسم بود. یاد کردن از کودکان جانباخته میناب و تأکید بر ضرورت زنده نگهداشتن یاد آنان نیز از بخشهای تأثیرگذار برنامه بود؛ شبی که خاطرهگویی، تکریم خانوادههای ایثارگران و انتقال فرهنگ ایثار به نسلهای آینده را در کانون توجه قرار داد.